موضوع: سخنرانی - ای ابوعمار! بدان که شرافت قدس اجازه نمیدهد که جز به دست مؤمنان و مجاهدان آزاد شود!
مکان و تاریخ: بیروت - تالار یونسکو، 23/5/1976.
مناسبت: مراسم «روز شهید» که جنبش محرومان به منظور بزرگداشت شهدا برگزار شد.
منبع: روزنام? النهار بیروت، 24/5/1976؛ روزنام? السفیر بیروت، 24/5/1976؛ نوار صوتی، آرشیو جنبش امل؛ مجل? صوت المحرومین، شمار? 2.
متن
در مراسم روز شهید که دیروز جنبش محرومان در تالار یونسکو برگزار کرد، مواضع آشکار و تندی برضد سکولاریسم و داعیهداران آن اتخاذ شد که اوج آن در سخنان امام موسی صدر و نخستوزیر، رشید کرامی بود که تلویحاً و بدون ذکر نام، از احزاب و نیروهای ملی و ترقیخواه با عبارات تندی انتقاد کردند. در ادامه، شیخ صبحی صالح در سخنان خود تصریح کرد که نیروهای انقلابی و ملی بهخوبی میدانند که چگونه از تمدن عربی پاسداری کنند و این نظام پوسید? فرقهای، نظامی نامطلوب و ناپسند است و هرکس از آن سخن بگوید، محکوم است.
یاسر عرفات هم که با تأخیر و پس از پایان سخنان رشید کرامی به محل برگزاری مراسم وارد شده بود، با شعارهای حاضران در مراسم مواجه شد که فریاد میزدند: «بطل الثورة و الثوار، سیّد موسی و ابوعمار» (قهرمان انقلاب و انقلابیان، سیّد موسی و ابوعمار [یاسر عرفات]). در پایان مراسم نیز حاضران با سر دادن شعار، خواستار سخنرانی یاسر عرفات شدند که وی تنها به ابراز احساسات آنان پاسخ داد. شیخ حسن خالد، مفتی اهلسنت لبنان، که قرار بود در این مراسم سخنرانی کند، حضور نیافت و نمایند? خود شیخ صبحی صالح را فرستاد که سخنانی ایراد کرد. همچنین حسین القوتلی، مدیر دفتر دارالفتوای جعفری نیز در این مراسم حضور یافت.
مراسم با تلاوت آیاتی چند از قرآن کریم توسط شیخ حسن بیضون آغاز شد. سپس مجری مراسم، شیخ محمد یعقوب، در سخنانی ضمن تأکید بر پایبندی جنبش محرومان و هم? لبنانیان به مقاومت و مبارزه با تجزی? کشور، اظهار امیدواری کرد که سخنان نخستوزیر، پیام لبنان متحد باشد.
بسم الله الرحمن الرحیم
«رَبَّنَا لاَ تُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ إِذْ هَدَیْتَنَا وَهَبْ لَنَا مِن لَّدُنکَ رَحْمَةً إِنَّکَ أَنتَ الْوَهَّابُ.»[14]
حضرت امام، حضار ارجمند!
در این فضای آکنده از روح ایمان و سرشار از عنایت الهی، گروهی براساس مهر و محبت و برای اظهار کلم? حق گرد هم آمدهاند؛ کلم? محرومان. محرومیتی که در کشور فراگیر شده، ثبات و امنیت و آسایش را از بین برده است. ما همهچیز را در راه اصول و آرمانها و برای دفاع از آنها فدا کردهایم. گروهی از ما به وعد? خویش وفا کردند و گروهی انتظار میکشند و به یاری خدا هرگز وعد? خود را
[14].?«ای پروردگار ما، از آن پس که ما را هدایت کردهای، دلهای ما را به باطل متمایل مساز، و رحمت خود را بر ما ارزانی دار، که تو بخشایندهای». (آل عمران، 8)