گام به گام با امام موسی صدر

جلد: 7
صفحه: 170

سند شمار? 31-03-76

موضوع: کنفرانس مطبوعاتی‌- نبرد و به‌کارگیری سلاح فقط باید در راه اهداف بزرگ ملی یعنی حفظ وحدت لبنان صورت گیرد

مکان و تاریخ: دارالفتوای شیعیان در بئر حسن‌، ساعت 4 بعدازظهر روز 30/3/1976.

مناسبت: افزایش بحران امنیتی و تعلل رئیس‌جمهور در استعفا.

منبع: روزنام? النهار‌، 31/3/1976؛ آرشیو مجلس اعلای شیعیان.

متن

امام صدر در این کنفرانس مطبوعاتی دربار? مشکلات لبنان و سفر اخیر خود به دمشق سخنانی ایراد کرد و بار دیگر خواستار استعفای رئیس‌جمهور شد و احزاب مختلف و کمال جنبلاط را به آتش‌بس فراخواند.

بازگشت خشونت، آن هم پس از پایان جنگ بر ما گران و دشوار است و احساسات هم? ما را تحت‌تأثیر قرار می‌دهد، امّا موضع کنونی ما همان موضع آرام و منطقی است که در طول نبردهای خونین وطن بر آن اصرار ورزیدیم، زیرا موضع اصلی ما در سال‌های اخیر و بحران کنونی سال جاری، همواره مبتنی بر اصول ذیل بوده است:

یک. مبارز? مستمر با استفاده از روش‌های دموکراتیک که از شش سال پیش در قالب اعتصاب‌ها، برگزاری راه‌پیمایی و تجمع و دیگر اجتماعات صورت گرفته است و همواره خواهان پیشرفت و تحول در لبنان، نفی فرقه‌گرایی سیاسی و حکومتی مبتنی بر عدالت، مساوات و برابری فرصت‌ها بوده‌ایم.

دو. مقابله با حاکمان ظالم، سردمداران و فئودال‌های طاغوتی و تلاش برای ساقط‌کردن و دورکردن آن‌ها از عرص? تعیین سرنوشت وطن و هم‌وطنان. در همایش 17 مارس 1974 در بعلبک، خواهان استعفای رئیس‌جمهور شدیم و پس از گذشت دو سال تمام، در روز 18 مارس 1976 با صدور بیانیه‌ای بر ضرورت این استعفا تأکید کردیم و این در حالی است که بسیاری از نیروهایی که اکنون خواهان استعفای رئیس‌جمهورند، در آن دوره با کاخ ریاست‌جمهوری ارتباط داشتند و حامی دولت بودند.

سه. با وجود اینکه سلاح زینت مردان است، جز در راه تحقق اهداف بزرگ ملی، یعنی وحدت لبنان و حفظ تمامیت ارضی آن - به‌ویژه جنوب - و حمایت از مقاومت فلسطین نمی‌توان از آن استفاده کرد.

چهار. مسئل? دفاع از جان و خانه و کاشان? خود، حق و تکلیف هریک از هم‌وطنان است و پس از آنکه حکومت از وظایف خود سر باز زده است، نمی‌توان افراد را از ادای وظیف? خود بازداشت.

ما در وقایع صیدا حضور داشتیم و برای نخستین بار در مراسم سوگواری قهرمان مبارز، معروف سعد، به ارتش هشدار دادیم، در حالی که در آن مرحله بسیاری از گروه‌ها زبان به مدح و ستایش ارتش گشوده بودند. حوادث عین‌الرمانه را در آوریل 1975 محکوم کردیم و برای تحویل هرچه سریع‌تر مجرمان تلاش کردیم.

در همایش 77، ضمن مخالفت با طرح منزوی‌کردن کتائب، خواهان ادام? گفت‌وگو شدیم.

با اینکه آمادگی لازم را نداشتیم، انتقال نبرد