موضوع: گفتوگوی مطبوعاتی- عمر دولتِ مبتنی بر امتیازات و تبعیضها به پایان رسیده است؛ برای جلوگیری از سرکوب مقاومت و تجزی? کشور دست به اسلحه بردیم
مکان و تاریخ: بیروت.
منبع: مجل? الیقظه، 8/3/1976.
متن
او کسی است که بیش از هر شخص دیگر با بحران لبنان دستوپنجه نرم کرده و بیش از هرکس از ابعاد و زوایای این بحران آگاهی دارد… کسی که با وقایع مختلف همراه شد و بارها از بیروت تا دمشق و تا بقاع و بعلبک رفتوآمد کرد تا بحران را فرو بنشاند.
او کسی است که در هم? لحظات و در برخورد با هم? اخبار درگیریها و وقایع از اندیشه و خرد و حضور و حرکت خویش بهره برد و بارها خطاب به لبنانیان بانگ برآورد: «ملت لبنان! از خواب غفلت برخیزید که برند? این جنگ، خود بزرگترین بازنده خواهد بود.» امام موسی صدر، رئیس مجلس اعلای شیعیان، بزرگترین خطر تاریخ لبنان را چنین توصیف میکند.
ایشان در یکی از دیدارهای خود با فعالان شیعه که حدود دو ماه پیش برگزار شد، تأکید کرد که در صورت ادام? وضع موجود، کنترل اوضاع از دست همه خارج خواهد شد و بازی تجزی? لبنان با دقت به اجرا درخواهد آمد و بر ما لازم است که برای مقابله با این بازی خطرناک آماده شویم. ما در جایگاه پیروان یک مذهب بیش از دیگران در معرض خطر قرار داریم و تا زندهایم اجازه نمیدهیم لبنان تجزیه شود.
چپگرایان و احزاب کمونیست از دو سال پیش که امام شعار «سلاح زینت مردان است» را مطرح کرد، با ایشان به دشمنی برخاستند، زیرا در این دریای محرومیت، اقدامات امام را تهدیدی برای گسترش فعالیتهای خود میدانستند.
امّا امروز که امام صدر، به کارگیری سلاح را فقط برای جلوگیری از تجزی? کشور و حمایت از مقاومت فلسطین و دفاع از جنوب مجاز دانستهاند، باز هم احزاب چپگرا و کمونیست با ایشان دشمنی میورزند و به دنبال فرصتی برای ابراز این دشمنیاند و اکنون که طرح پیشنهادی سوریه به اجرا گذاشته شده، در محل مجلس اعلای شیعیان نشستهای متعددی به ریاست امام صدر و برای تعیین راهکارهای اصلی در اوضاع کنونی، برپا میشود.
از?این?رو، برگزاری گفتوگوی مطبوعاتی طولانی و مفصل با امام صدر، آن هم در بحبوح? کار و تلاش و تحرک دائم ایشان بسیار دشوار است. بنابراین، در دیداری کوتاه با ایشان، پرسشهایی را مطرح کردیم. دیداری که ای کاش طولانیتر میبود و امکان بررسی موضوعات مختلف و مرتبط با جنگ داخلی لبنان و چشمانداز آینده و دستیابی به نگرشی واضح دربار? ابعاد، ماهیت و علل بحران فراهم میشد.
با توجه به ابعاد مختلف راهحل اخیر، آیا میتوان آن را دستاوردی حقیقی دانست، یا اینکه این راهحل ممکن است موجب تثبیت فرقهگرایی شود؟
حقیقت آن است که میثاق ملی سال 1943، توافقی