دوام بیاورد؟ جامعه‌ای که به دنبال رفاه و راحت‌طلبی شخصی و فردی است و فراموش کرده که در آستانه جنگ قرار دارد و خطرها از پس و پیش آن را محاصره کرده است. ما باید با تما�� نیرو، خودمان را برای زندگی در چنین اوضاعی آماده کنیم تا بتوانیم تمام توانمان را در رفع این مصیبت، که بزرگ‌ترینِ مصیبت‌هاست، یک‌جا جمع کنیم.
برادران، از امروز به بعد، هر روز و هر شب قبل از خواب باید از خودمان بپرسیم: آیا امروز برای حل این مشکل قدمی برداشتیم یا نه؟ اگر جوابمان منفی بود، خودمان را مخاطب قرآن کریم و انجیل و احادیثی مثل «إنَّ السّاکِتَ عَن الحَقِّ شَیطانٌ أخرَس» (کسی که از گفتن حق خاموش بماند، شیطانی لال است) قرار دهیم. باید هر شب خودمان را سرزنش کنیم که چرا امروز کاری انجام ندادیم. از خودمان حساب بکشیم. این است معنای عید. تا زمانی که این حالت در ما وجود ندارد، عید نداریم. با این امید به آینده فکر می‌کنیم و منتظریم که در آینده چه اتفاقی خواهد افتاد. اگر این حالت را در خود ایجاد کردیم، آن وقت این عید بر همه ما مبارک خواهد بود. والسلام علیکم.