و حتی آه بر لب نمی‏آوریم. ما این‌گونه نام و یاد حسین را گرامی می‏داریم.
در این سال ما در همه عالم و همه تاریخ این افتخار را داریم که برای نخستین بار در تاریخ حسینی خود، با عقل و جان و دست و مال و حیات خود، یاد حسین(ع) را گرامی داشتیم، نه با زبان تنها. ما زمان حماسه را گرامی می‏داریم. زمان آن کی می‏رسد؟ آن که این زمان را تعیین می‏کند، ما نیستیم. ما تنها آماده‏ایم. ستمگران‌اند که وقت آن را مشخص می‏��نند، زیرا اگر آنان خواهان صلح باشند، ما از آن استقبال می‏کنیم و اگر خواهان جنگ باشند نیز آماده‏ایم. ما سر فرو نمی‏آوریم و فرار نمی‏کنیم. تجهیزاتی هم نداریم جز دستانمان و سنگ‏ها و تفنگ‏های کوچک و کودکان و محله‏های ساده. هرچند میان امکانات ما و آنان، برابری و توازن وجود ندارد، ولی این نابرابری بیشتر از نابرابری میان سپاه امام حسین(ع) و سپاه عمربن‌سعد نیست. سپاه امام چند نفر بودند؟ هفتاد و دو نفر [...][296]