آنکه برای رسیدن به آن تلاش کند، احمق است. گونه دوم «امید» همان چیزی است که خودت برای آن برنامه‌ریزی می‌کنی و خودت اصول و قواعد آن را مشخص می‌کنی و خودت آن را می‌سازی. آینده‌ات به دست خودت است یا به دست دیگران؟
این وضع، زندگی نیست؛ مردگی است. امام علی(ع) می‌فرماید: «اگر کسی از این اندوه بمیرد، سرزنشی بر او نیست.» دوباره می‌گویم: اگر هریک از ما، به اندازه توان خود، به اندازه رمق خود، به اندازه مسئولیت‌های اندک خود و در چارچوب کوچک خود، فداکاری و مجاهده نکند و اخلاص نورزد، هیچ بهره‌ای نخواهیم برد و جز ته‌مانده‌ای همچون ته‌مانده ظرف غذا برای ما باقی نخواهد ماند و همین وضع و همین سرنوشت ادامه خواهد یافت.
به همین مقدار - که البته طولانی شد‌- بسنده می‌کنم تا این فرصت برای خودم و دیگر برادران فراهم شود ��ه از سخنان پاکیزه دیگر سخنرانان بهره‌مند شویم. خداوند همه ما را موفق گرداند. والسلام علیکم.