گام به گام با امام موسی صدر جلد 7

جلد: 7
صفحه: 425

سند شمار? 26-10-76

موضوع: نامه (خطاب به پادشاهان و رؤسای جمهور حاضر در اجلاس سران عرب در قاهره)

مکان و تاریخ: بیروت، 25/10/1976.

مناسبت: برگزاری اجلاس سران عرب در قاهره برای بررسی اوضاع لبنان.

منابع: روزنام? النهار بیروت، 26/10/1976؛ مجل? صوت المحرومین – شمار? 4.

متن

بسم الله الرحمن الرحیم

حضرات ارجمند، پادشاهان و رؤسای جمهور کشورهای عربی

سلام و تحیت برادران و فرزندان خود را در جنوب لبنان پذیرا باشید. در این لحظات سرنوشت‌ساز از بحران لبنان، از جنوب با شما می‌گویم، آن هم درست در زمانی که شما در اجلاس تاریخی خود سرنوشت لبنان و امت عرب را رقم می‌زنید و در هنگامی که امانت نسل‌های گذشته را که از لحظ? آغاز تاریخ آنان بر جا مانده، همچون شراره‌ای در دست گرفته‌اید و به یاری خداوند آن را برای ساختن آیند? روشن و طولانی امت خویش به کار خواهید گرفت. از جنوب با شما می‌گویم، که فریادش همواره در گوش شما طنین افکنده و افکارتان را پریشان کرده است. از سرباز قهرمان و گمنام و مظلوم میهن که بی‌رحمانه مورد ستم واقع شده است.

از سال 1967 این منطقه و ساکنان آن وظیف? خود را در قبال قضی? فلسطین و انقلابیان فلسطینی به انجام رسانده‌اند و به نمایندگی از هم? امت عرب، به تنهایی و با اخلاص و امانت‌داری این مسئولیت را بر عهده گرفته‌اند و جان و مال و آبادانی و پیشرفت اقتصادی و توسع? کشاورزی خود را در این راه هزینه کرده‌اند، بی‌آنکه کوتاهی و درنگی به خود راه دهند یا بانگ اعتراض و مخالفتی برآورند…

ساکنان جنوب بدون موافقت دولتمردان، به یاری مقاومت فلسطین برخاستند و حتی چندین بار به خاطر حمایت از مقاومت، با حکومت درگیر شدند و پس از آن نیز به‌تنهایی در معرض مجازات‌های اسرائیل قرار گرفتند که به زمین و آسمان و دریای آنان هجوم برد و نیروهای نفوذی خود را فرستاد تا آنان را تنبیه کند و به اسارت بگیرد، خانه‌های محقرشان را ویران کند و کشتزارهایشان را به آتش بکشد و بیش از نصف ساکنان منطقه را آواره کند.

هنگامی که هم? جبهه‌ها آرام بود، جبه? اهالی جنوب بر ضد دشمن فعال بود و آنان افتخار فداکاری در راه میهن را داشتند و حتی در برابر بی‌توجهی‌ها و جبران ‌نشدن خسارت‌هایشان، نارضایتی نشان نمی‌دادند و از اینکه کسی آنان را تقدیر و تکریم نمی‌کرد و حتی نزدیکان نیز به آنان اتهام می‌زدند، خم به ابرو نمی‌آوردند.

جنوب با تکیه بر نخبگان خود توانست این منطق? استراتژیک را که کوه‌های بلند آن را دربر گرفته‌ است، حفظ کند و آب و خاک و میراث آن را پاس بدارد و ثروت‌های نظامی، اقتصادی و تاریخی خود را صیانت کند، که اگر این ثروت‌ها به دست دشمن می‌افتاد، هم? معادلات دگرگون می‌شد.

ساکنان جنوب، دیوار بی‌اعتمادی میان خود و رژیم صهیونیستی را حفظ کردند، که تأثیر آن از