عزیمت فوری به حازمیه و حضور در جلس? در حال برگزاری در مجلس اعلام کردند، امّا جناب شیخ حسن عواد و آقایان محمد بیضون، سرحان سرحان، معین عسیران و دکتر محمد یاسین، به علل ذیل با این کار مخالفت کردند:

- دست نیافتن به توافق برای توقف کشتار و آتش‌بس؛

- نگرانی از اینکه عموم مردم با ایمن ‌دانستن جاد? شیاح‌- حازمیه وارد آن شوند و با توجه به نبودن نیرویی برای حفظ امنیت، برخی از مردم در معرض حوادث و سوءقصد و تیراندازی قرار گیرند؛

- نگرانی از هجوم مغرضان و وقوع حادثه‌ای هنگام عزیمت اعضای مجلس؛

- نگرانی از واکنش برخی از مصیبت‌زدگان حادث? گلوله‌باران اخیر حازمیه.

با توجه به علل فوق مقرر شد در تماس تلفنی با اهالی حازمیه که در حال حاضر در ساختمان مجلس گرد آمده‌اند، با ابراز خشنودی از روش به کار رفته برای حل مشکل و نتایج آن، از عواطف و مواضع شرافتمندان? اهالی حازمیه سپاسگزاری شود و از عزیمت به جلسه در ساختمان مذکور اجتناب شود.

امام صدر مسئولیت برقراری تماس با آقای محمود عمار و شهردار حازمیه را دراین‌باره عهده‌دار شدند.

سه. بررسی تحولات بحران لبنان و مواضع در برابر آن

امام صدر در ادام? سخنان خود تصریح کرد که هنگام تجاوز به مسلخ و سقوط آن، شبه‌نظامیان کتائب و احرار و هم‌پیمانان آن‌ها در صف اوّل می‌جنگیدند و مسیحیان ارتش لبنان با استفاده از توپ‌خانه، از آن‌ها حمایت می‌کردند. در آن مرحله گروه‌های اسلامی و ملی که در 19 ژانوی? 1976 در منزل آقای مالک سلام گرد آمده بودند، دریافتند که استمرار اوضاع نظامی کشور به نفع جنبش ملی و گروه‌های اسلامی نخواهد بود و روند خشونت و کشتار رو به افزایش است. از?این?رو، در تماس با مسئولان سوری، به منظور تلاش برای توقف نبرد و بازگرداندن لبنان به وضعیت عادی و در ادامه، حل بحران سیاسی برای حفظ تمامیت ارضی کشور و صیانت از انقلاب فلسطین خواستار اعزام هیئتی شدند.

هیئت سوری به ریاست عبدالحلیم خدام، وزیر خارج? این کشور، در 21 ژانوی? 1976 در لبنان حضور یافت و پس از برقراری تماس‌ها و نشست‌هایی با گروه‌های مختلف، روز 22 ژانویه 1976 را آغاز آتش‌بس اعلام کرد و کمیت? عالی نظامی لبنانی، فلسطینی و سوری برای نظارت بر اجرای آتش‌بس تشکیل شد.

در ادامه، هیئت سوری با هدف حل بحران سیاسی لبنان، نشست‌های خود با گروه‌های مختلف را پیگیری کرد و در نشست عرمون در 30 ژانوی? 1976، اصول کلی راه‌حل پیشنهادی سوریه ارائه شد که مورد موافقت حاضران در نشست و نیز احزاب ملی‌گرا و ترقی‌خواه قرار گرفت و این احزاب اعلام کردند که در آینده برای تحقق مطالبات و اصلاحاتی که در راه‌حل پیشنهادی سوریه ذکر نشده است، روش‌های دموکراتیک را در پیش می‌گیرند.

بر این اساس، جناب رئیس‌جمهور در هفتم فوری? 1976 به سوریه سفر کرد و در تاریخ چهاردهم فوری? 1976، بیانی? ریاست‌جمهوری صادر شد که علاوه بر موارد توافق‌شده، موارد دیگری را نیز دربرداشت