کارهای خلاف این عده جلوگیری کنند تا جلو حرف‌ها و شایعه‌هایی که با نسبت دادن مجلس اعلای شیعیان به چنین گروه‌هایی موجب بدنامی آن می‌شود، گرفته شود ولی فایده‌ای نداشته است.

25/5/1975

به دعوت مفتی اهل‌سنت، شیخ حسن خالد، نشست بزرگی در دارالفتوا برگزار شد که در آن امام صدر و محمد ابوشقرا، شیخ عقل دروزی‌ها و کمال جنبلاط و رشید کرامی و رشید الصلح و عده‌ای از علما و سیاستمداران و نخست‌وزیران پیشین حضور داشتند. این جلسه برای بحث دربارۀ تشکیل دولت نظامی به ریاست سرتیپ یکم بازنشسته، نورالدین الرفاعی و با عضویت موسی کنعان، سرتیپ یکم ستاد، سرتیپ اسکندر غانم، سرتیپ سعید نصرالله، فوزی الخطیب، سرتیپ یکم ستاد، فرانسوا جینادری، سرتیپ یکم ستاد، زین مکی، سرهنگ ستاد و تنها یک نفر غیرنظامی، آقای لوسیان دحداح، برگزار شد. چنین دولتی نخستین دولت در نوع خود در لبنان است.

ابتدا مفتی خالد در سخنانی گفت: «ما با دیدگاه ملی رایزنی می‌کنیم نه با دیدگاه فرقه‌ای و اتحاد ملی برایمان مهم است نه یک فرقۀ خاص. من طی تماس‌هایی که داشتم، دریافتم که مردم لبنان از نحوۀ روی کار آمدن دولت کنونی و شیوه‌ای که در پیش گرفته است، از هر لحاظ ناخشنودند.» وی افزود: «ما باید نظام دموکراتیک را ارتقا بخشیم، نه اینکه آن را لغو کنیم و از بین ببریم. تشکیل دولت به این شکل، خارج از عرف دموکراسی است و با مشارکت مردمی ناسازگار است. اگر هدف از تشکیل دولت نظامی، گسترش ثبات است، در صورت تشکیل چنین دولتی، عکس آن رخ خواهد داد. ما می‌خواهیم ارتش برای کشور باشد، می‌خواهیم همبستگی میان ملت و ارتش باقی بماند و تشکیل چنین دولتی موجب درگیر شدن ارتش در اختلافات سیاسی می‌شود.»

امام صدر نیز در سخنانی گفت: «تشکیل چنین دولتی، پس از رایزنی‌های انجام شده، ما را غافل‌گیر کرد.» ایشان افزود: «ما ثابت کردیم که همکاری میان مذاهب امکان‌پذیر است. حتی دفاع از کشور و جان‌فشانی در راه آن نیز ممکن است. این ویژگی لبنان در بستر دموکراسی شکل گرفته است و از این رو، عامل اصلی موجودیت لبنان و متمایز بودن آن و همچنین رسالت متمدنانۀ آن در گرو دموکراسی است.»

امام صدر دربارۀ تشکیل دولت گفت: «این شیوه برای تشکیل دولت، دموکراسی و آزادی و همزیستی را به خطر می‌اندازد و موجودیت لبنان و حاکمیت آن را و همچنین امتیازات آن و استقلال و آینده و پیشرفت آن را تهدید می‌کند و ما با توجه به پایبندی زیاد خود [به لبنان]، با هرچیزی که شکوفایی لبنان را تهدید کند، مخالفیم.» امام گفت: «کار ارتش حمایت از کشور است. اکنون دشمن جنوب را به ریشخند گرفته و مردمِ آن را به خواری کشانده است. می‌خواهند ارتش را وارد مسائل پیچیدۀ داخلی کنند، در حالی که نخستین و مهم‌ترین وظیفۀ ارتش بر زمین مانده است. جنوب اکنون از حمایت لبنان و دایرۀ حاکمیت آن خارج شده است. تا زمانی که زیان پرداختن به مسئلۀ فلسطین کمتر است، باید برابر چشم همگان به آن بپردازیم. امام خواستار برافراشتن پرچم «الفبای تمدن آینده» یعنی مسئلۀ فلسطین شد و در پایان گفت: «ما همۀ لبنان نیستیم، ولی به همۀ لبنانیان احترام می‌گذاریم و در