نزدیک به همراه دوستان از بیروت و دیگر مناطق به دیدار شما، خاندان آل علو و خاندان ناصرالدین، در مرجحین خواهم آمد.» امام افزود: «فتنه‌ای که به پا شد، به سبب گناه شما یا به سبب حملۀ یک گروه به گروه دیگر نبود، چراکه شما زحمت‌کشانی هستید که خواری و وابستگی را برنمی‌تابید و نمی‌پذیرید که از حاصل دسترنج دیگران بهره‌برداری کنید. این فتنه ناشی از اوضاع اجتماعی و تربیتی و شرایط زندگی شما در آن منطقه است و علت آن، محروم بودن منطقه است. حتی در ورای مشکلات فرقه‌ای و سیاسی نیز مشکلات اجتماعی نهفته است.»

امام گفت: «ما آنچه را پیش آمده است، محکوم می‌کنیم و هیچ گاه آن را نمی‌پذیریم.» ایشان افرود: «پیامبران آمده‌اند تا دو هدف را محقق سازند: برقراری صلح در سراسر زمین و هدایت انسان‌ها از تاریکی به نور.» امام صدر با اشاره به این وصیت امام علی(ع) به فرزندانش که آشتی دادن میان انسان‌ها از نماز و روزه برتر است، گفت: «ما در این لحظه در حال عبادت و در حال خدمت به میهن و امت خود هستیم و این در وضعیتی است که دشمنان از درون و بیرون به امت ما حمله کرده‌اند.» امام تأکید کرد: «کشور نیازمند یک‌پارچگی صفوف و وحدت کلمه است» و خطاب به افراد این دو خاندان گفت: «شما سپاهیان محرومان هستید، چون شما خودتان از محرومان هستید. سیل محرومان به راه افتاده است و هیچ‌کس نمی‌تواند در برابر آن بایستد. هرکس جرئت کند در برابر این سیل بایستد، از سر راه برداشته خواهد شد. شما اساس این حرکت هستید. وقتی شما پراکنده شدید، دشمن شاد شد، ولی امروز شما ثابت کردید که این حرکت، به‌هم‌پیوسته و منسجم است و با همۀ افراد خیرّ در این کشور مرتبط است. اشکالی ندارد که به خاطر یکدیگر [از حق خود] کوتاه بیاییم. پس مشکلی باقی نمی‌ماند. آب که پایه و اساس است، اکنون در د ست من است. آب برای همۀ منطقه فراهم خواهد بود.»

11-12/5/1975

الف. روز شنبه و یکشنبه، یازدهم و دوازدهم مه، در مجلس اعلای شیعیان در حازمیه، انتخابات هیئت شرعی و هیئت اجرایی مجلس برگزار شد. پیش از آغاز رأی‌گیری برای انتخاب اعضای دو هیئت اجرایی و شرعی مجلس، امام صدر در حضور رأی‌دهندگان سخنرانی کرد. ایشان در ابتدا از حاضران خواست تا برای روح پنج تن از اعضای پیشین این دو هیئت، آقایان حسین الحسینی، عباس ابوحسن، محمدباقر ابراهیم، نایف المصری، نمایندۀ پیشین، و فهمی شاهین، نمایندۀ پارلمان، فاتحه بخوانند. پس از آن امام گفت: «اکنون در پایان این دوره، کشور با بحران‌های سختی روبه‌روست. ما بدبین نیستیم، چراکه اسلام ما را از بدبینی بازداشته است، بلکه برعکس، معتقدیم دشوار بودن شرایط، نشانۀ آن است که خداوند متعال خواسته است تا این مجلس همانند درخت بیابان، پیکری محکم‌تر و استوارتر داشته باشد. مجلس اعلای شیعیان در شرایط دشوار فداکاری می‌کند و هزینه می‌دهد و چیزی برای خود برنمی‌گیرد. اعضای دورۀ نخست که مجلس را تأسیس کردند، هیچ بهرۀ مادی نبردند، ... ولی شیعیان بهره بردند. شیعیان که پراکنده بودند، به قدرتی منسجم بدل شدند و ثابت کردند که فرقه‌گرا نیستند، چراکه مجمع عمومی پیشنهاد لغو فرقه‌گر ایی در نظام را مطرح کرد و درهای