داده شود و کل منطقه رشد کند، ولی زندگی در آنجا محترمانه و آبرومندانه به پیش می رفت.

هیچ، به جز اینکه در ماه گذشته سیصد خانه ویران شد و ساکنان آن به دیگر خانه ها رفتند. از این به بعد، زندگی آنان همراه با سردرگمی خواهد بود، علاوه بر آنکه همواره در ترس و نگرانی به سر می برند.

این مجلس همواره به کار مشغول است و برای راه‌سازی، ساخت مدرسه، برق رسانی و پرداخت خسارت به هم‌وطنان آسیب دیده تلاش می کند. من به این مجلس پیشنهاد داده بودم که برای بازسازی روستاهای ویران شده، به سبک روستاهای مستحکم و دژبندی‌شده تلاش کنند و مسئولان نیز به این پیشنهاد من پاسخ مثبت دادند. امیدوارم که این تصمیم سرآغاز اقدامی سودمند باشد.

در روزهای اخیر کمک های انسان دوستانه ای از کشورهای عربی و حتی غربی به لبنان ارسال شده است. آیا این کمک ها مختص جنوب است؟

آقای فرنجیه دربار? کمک های ارسال شده از کشورهای عربی با من صحبت کرده است. ایشان ابراز تمایل کرده است که لایحه ای انسانی تدوین شود تا در آینده لایحه ای پیش‌گام در روابط دوستان? لبنان با این کشورها باشد. آقای رئیس‌جمهور از من خواسته است که مسئله را مطالعه و بررسی کنم و من هرچه زودتر به این کار خواهم پرداخت.

شاید لازم است تصمیماتی گرفته شود تا لبنانیان و به ویژه ساکنان پایتخت را متوجه مشکلات جنوب کند.افراد خیّر و نیکوکار بسیارند.

به نظر من مردم لبنان دربار? مشکلات جنوب هوشیار و حساس‌اند ولی راهکارها و ابزارهایی را که بتوانند به وسیل? آن با جنوب هم‌دردی و هم‌یاری کنند، نمی شناسند. به طور طبیعی مشکلات جنوب پیچیده و دارای بازتاب ها و پیامدهای مضاعفی است، ولی اگر ما یک راه‌حل مشخص ارائه کنیم، مردم از مسئولیت خود شانه خالی نمی کنند. من به نوب? خود راه حل های زیر را پیشنهاد می کنم:

1. تشکیل مجلسی ملی با حضور رهبران بلندپای? سیاسی کشور و به ریاست جناب رئیس‌جمهور. وظیف? این مجلس که مبنای آن کار داوطلبانه است، این خواهد بود که طرحی برای تحرکی بین‌المللی آماده کند و هریک از اعضای آن نیز داوطلب شود تا مأموریت مشخصی را در کشوری خاص انجام دهد؛

2. افزایش بازدید مسئولان و همچنین هم‌وطنان از جنوب؛

3. پرداختن دستگاه های تبلیغاتی، مطبوعات و رادیو و تلویزیون به مشکلات جنوب و توجه به آن‌ها؛

4. تدوین طرح دفاعی حساب شده و کاملاً دقیقی از سوی دستگاه های اجرایی که منابع رسمی آن را تأیید کرده باشند، حتی در صورتی که این طرح به جان فشانی مردم و تجهیزات و امکانات بسیار نیازمند باشد و چندین سال به طول انجامد؛

5. ایجاد تحول تدریجی در جامعه و انتقال آن از مرحل? انفعال و سازش پذیری به مرحل? پویایی و ابتکار عمل و از حالت بیهودگی و خوش‌گذرانی به جدّیت و حالت تلاش برای آبادانی. برای دست‌یابی به این هدف باید از پذیرایی ها و سفره های رنگین و اشرافی اجتناب کرد، زیرا این حالت میان جامعه ای که خوش‌گذران و بی خیال است و جامعه ای که از نداشتن ضروریات