مطرح کند؛ جنبشی که اکنون مراحل مهمی از آن را پشت سر گذاردهایم و درحقیقت، هدف اولیه آن، احقاق حقوق شیعیان در ابعاد شغلی و اداری و نیز عمران و آبادانی مناطقی است که اکثریت ساکنان آن را شیعیان تشکیل میدهند؛ و در ادامه، به جنبش احقاق حقوق محرومان مبدل شد.
این جنبش در نشستی تاریخی با حضور هیئتهای شرعی و اجرایی مجلس اعلا در 22 ژوئن 1973 میلادی آغاز شد. در آن نشست، پیمان مهمی به تصویب رسید که براساس آن، اکثریت قاطع نمایندگان شیعه در پارلمان متعهد شدند که در صورت تحقق نیافتن خواستههای شیعیان در مدت چهار ماه، از حاکمیت کنارهگیری کنند.
بدیهی بود که اتخاذ این راهکار سیاسی، موجب پایان یافتن مشکلات میشد، زیرا دولت لبنان دولتی ائتلافی است و بدون حضور شیعیان، دولتی وجود نخواهد داشت و اگر نمایندگان شیعه رأی اعتماد خود را از کابینه سلب کنند، دولت سقوط خواهد کرد.
خواسته های محرومان
از آنجا که راهکار سیاسی نیز به سبب همان مسائل همیشگی با موانع روبهرو شد، راهی جز وارد آوردن فشار بر دولت باقی نماند، حتی اگر این روش مستلزم اندکی خشونت باشد. این بود که در محرم سال 1393 هجری و در روز عاشورا که مصادف بود با هشتم فوریه سال 1974 میلادی، در جلسه دیگری خواستههای خود را به تفصیل بیان کردیم که عبارت بود از:
1. در زمینه مناصب و پستهای دولتی، و بر مبنای اجرای عدالت که قانون اساسی نیز بر آن تأکید دارد، دریافتیم که به عنوان مثال در ردههای شغلی درجه اوّل، شیعیان در حال حاضر تنها نوزده منصب از سی منصب را که حق مسلّم آنهاست، در اختیار دارند. این در حالی است که شیعیان از در اختیار داشتن ردههای بالا و مهم اداری و قضایی نیز محروم هستند و از حضور در ردههای بالای ارتش و نیروهای پلیس و امنیت و هیئتمدیره سازمانها و ادارات دولتی نیز بازداشته شدهاند. از این رو، مجلس اعلای شیعیان از دولت میخواهد که هرچه سریعتر برای احقاق حقوق شیعیان یازده نفر از شیعیان را که واجد صلاحیت علمی هستند، به مشاغل رده اوّل مدیریتی کشور منصوب کند.
2. مجلس اعلای شیعیان هرگونه دستهبندی فرقهای را در تقسیم مناصب و مشاغل مهم رد میکند و قاطعانه از دولت میخواهد که از فرقهگرایی در توزیع مشاغل اجتناب کند و مناصب کلیدی را با توجه به شایستگی و تخصص، در میان همه فرقهها و قومیتها تقس��م کند.
3. دفاع از مرزهای میهن و امنیت شهروندان در همهجای کشور، نخستین وظیفه حاکمان به شمار میرود. از این رو، مجلس اعلا ضمن هشدار درباره هرگونه سهلانگاری در دفاع از اراضی جنوب لبنان، هیچگونه عذر و بهانه غیرمنطقی را در این خصوص نخواهد پذیرفت.
4. هزاران نفر از شهروندان مناطق بعلبک- هرمل، شمال و دیگر مناطق، از داشتن شناسنامه لبنانی محروم هستند و در نتیجه، از حقوق کامل شهروندی بهرهمند نبودهاند. وفاداری آنان به لبنان و علاقه و پایبندی آنان به ملیت خود، تردیدناپذیر است. امّا اوضاع گوناگون معیشتی ازجمله اقامت آنان در مناطق دورافتاده، موجب شده که از داشتن اوراق هویت و تابعیت محروم بمانند.
5. در زمینه برنامههای توسعه، مجلس اعلا بر